سلامت مردم از عطیه های الهی است. بر اساس موازین شرعی، همه ما در جهت تامین آن تکلیف داریم.خانم دکتر، آقای دکتر، بخدا پول ندارم بچه ام را بستری کنم!این جمله در گوش تمام پزشکانی که مسولیت سلامتی کودکان را به عهده گرفته اند طنین انداز است.وجدان بشری، تکلیف شرعی، قوانین کشور، لزوم آموزش دانشجو و بخشنامه های وزات بهداشت از یک طرف و ضرورت خودکفا بودن بیمارستان های دانشگاهی و تهدیدهای مکرر بر تعطیل شدن بخشهای که مقرون به صرفه نیستند از طرف دیگر اعضای هیات علمی گروه اطفال را سردرگم کرده است. ارگانهای بهداشت و سلامت در جهان در زمینه مقرون به صرفه بودن مراقبت های بهداشتی گامهای بلندی برداشته اند ولی در حیطه ای که مربوط به رضایت بیمار و بهبود کیفیت زندگی او می شود، نیاز به اهتمام بیشتری می باشد.بستری نکردن کودکی که احتیاج به بستری شدن دارد، اهمال در کادر پزشکی (malpractice) محسوب می شود و پیگرد قانونی دارد. طبق آمار، 18% موارد اهمال در کادر پزشکی منجر به مرگ می شوند و 19% به عوارض برگشت ناپذیر مبتلا خواهند شد.